مدیریت عصبانیت

 

عصبانیت احساس نارضایتی و خصومت شدید است.

همه در وضعیت های ناخوشایند قرار می گیریم و با آدم های آزارنده یا دردسرساز مواجه می شویم. اگر عصبانیت شما در برابر وضعیت ها و آدم ها شدید باشد، این احتمال وجود دارد که دچار اختلال عصبانیت شده باشید. اختلال وقتی مطرح می شود که ناراحتی هیجانی شخص، قابل توجه باشد یا روابطش با دیگران و زندگی شغلی، خانوادگی و تحصیلی او مختل شده باشد.

عصبانیت زیاد به محدود شدن توان حل مسئله، تصمیم گیری تکانشی و اعمال احمقانه منتهی می شود. عصبانیت باعث می شود احساسات دیگران را کمتر درک کنیم. اما کسانی که مشکل یا اختلال عصبانیت دارند معمولا از کمک گرفتن یا قبول این که مشکل دارند، پرهیز می کنند.

وقتی عصبانی می شویم، باید از خود بپرسیم “آیا خودم عامل عصبانیتم هستم یا دیگری(وضعیت من)؟” دیگران فقط می توانند با فعال کردن یا تحریک باورهای نا معقول، ماشه عصبانیت را بچکانند. با ریشه کن کردن باورها و گفتگو های نامعقول خود، عصبانیت تان را کم کنید. تا وقتی دیگران عامل عصبانیت تان هستند، نمی توانید عصبانیت خود را کنترل کنید. مسئولیت ایجاد و کاهش عصبانیت تان را بپذیرید.

افسانه ها و واقعیت درباره عصبانیت:

افسانه ۱)عصبانیت معلول رویدادها، وضعیت ها، رفتار دیگران و تمام وضعیت های بیرون از ماست.

واقعیت: ما مسئول عصبانیت خود هستیم؛ هم از آن جهت که علت آن محسوب می شویم و هم از این جهت که آن را اداره می کنیم.

افسانه۲)بروز دادن عصبانیت ،عمل سالمی است.

واقعیت:بروز دادن یا ندادن عصبانیت میتواند مشکلات بهداشتی مهمی برای ما ایجاد کند از قبیل بیماری قلبی، فشار خون بالا، نشانه های روده ای معده ای، افت دستگاه ایمنی و….. احساس ارامش و خوشایند بعد از بروز عصبانیت عمر کوتاهی دارد.

افسانه۳)در مورد عصبانیتم دو راه دارم، یا ان را بروز دهم یا آن را نگهدارم.

واقعیت:اما راه دیگری هم وجود دارد. شما می توانید عصبانیت تان را کم کنید و فرو بنشانید. فرو نشاندن عصبانیت از طریق اصلاح باورها و گفتگوهای درونی را تمرین کنید.

افسانه۴)با بروز دادن عصبانیت، توجه دیگران را جلب می کنیم، به خواسته خود می رسیم و باعث می شویم دیگران از ما کمتر سو استفاده کنند.

واقعیت:بروز دادن عصبانیت در بلند مدت به روابط ما آسیب می زند و طرف مقابل را به کینه توزی یا تلافی کردن وا می دارد.

جسارت و دلخوری را جایگزین عصبانیت کنید. بدون عصبانی شدن و هیجانی شدن بیش از حد، روی احساسات و حقوق خود اصرار ورزید. به جای عصبانی شدن جسور باشید. عصبانیت تان را اداره کنید، در غیر این صورت، عصبانیت تان شما را اداره خواهد کرد.

دو منبع اصلی عصبانیت،” تحمل کم ناکامی” و “به خطر افتادن احساس ارزشمندی” هستند.

-تحمل کم ناکامی: وقتی معتقدید حتما باید به خواسته ی خود برسید، اگر نرسید افتضاح می شود و تحملش را ندارید، آنگاه کم طاقت می شوید و تحمل ناکامی شما کم و ناکامی شما تشدید و به تبع ان عصبانی می شوید.

-تهدید احساس ارزشمندی: آدم ها وقتی تصور می کنند دیگران مترصد تهدید احساس ارزشمندی، خودپذیری یا عزت نفس آنها هستند، عصبانی می شوند. میزان عصبانیت آنها معمولا با میزان تردیدشان به ارزشمندی خود تناسب دارد. خودتان را بپذیرید و به خودتان بگویید “احساس خودپذیری و ارزشمندی من به اظهار نظر ها و افکار دیگران ربطی ندارد”.

عصبانیت می تواند به هر یک از این سه هدف معطوف باشد: خود، دیگران و دنیا.

عصبانیت از دیگران:  دو چیز که ماشه عصبانیت ما را می چکانند عبارتند از این که دیگران ما را ناکام می کنند یا عزت نفس ما را به خطر اندازند. انسان ها جایز الخطا هستند و معمولا آن گونه که خودشان دوست دارند ، رفتار می کنند نه آن گونه که ما دوست داریم.

عصبانیت از دنیا و شرایط زندگی: باورهایی که موجب این نوع عصبانیت می شوند عبارتند از :”دنیا باید منصف و راحت باشد. اگر نباشد، افتضاح می شود، نمی توانم تحمل کنم وباید آن را تقبیح و لعنت کنم”. وقتی به خاطر این توقع که دنیا باید خواسته شما را برآورده کند ناراحت و عصبانی می شوید، “ترجیح “و” آرزو” را جایگزین کنید. با دنیای جایز الخطا کنار بیایید، سعی کنید در چنین دنیایی موفق شوید و خودتان را بابت اشتباهات و بی عدالتی ها ناراحت نکنید.

عصبانیت از خود: مردم معمولا از خودشان توقعاتی دارند و وقتی طبق توقعات شان عمل نمی کنند خود را نکوهش می کنند و به خود لعنت می فرستند. اجازه ندهید عصبانیت تان از خودتان و احساس گناه تان به افسردگی تبدیل شود. به جای عصبانی وافسرده شدن، خودتان را ببخشید و تلاش را بیشتر کنید.

برای بهبود تلاش کنید ولی خودتان، دیگران و دنیا را به عنوان موجوداتی جایزالخطا بپذیرید. پذیرش در واقع”نگرش بی قید و شرط و عاری از قضاوت در مورد خود و دیگران و تصدیق این امر است که آنچه هست باید باشد چون شرایط در آن لحظه چنین حکم کرده ” است.

تهیه و تنظیم: آیدا قریشی

 

  منبع:

کلارک، لین (۱۳۹۶). درمانگاه احساسات، ترجمه مهرداد فیروز بخت. تهران: نشر ویرایش (تاریخ انتشار به زبان اصلی ۲۰۰۱).

تمام حقوق مادی ومعنوی سایت متعلق به کلینیک روانشناسی یاریگر است

error: محتوا محافظت شده است !!