افسردگی پس از زایمان

زنان در دوره پس از زایمان همانند دوران بارداری طیفی از اختلالات روانی را تجربه می کنند. افسردگی  یکی از اختلالاتی است توسط برخی از مادران در دوره پس از زایمان تجربه می شود.

 افسردگی پس از زایمان در واقع یک نوع مشکل عمده سلامت عمومی و نوعی اختلال شایع بالینی متعاقب زایمان است.

 بر پایه ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، افسردگی پس از زایمان ، به وقوع افسردگی اساسی در ۴ هفته اول پس از زایمان رخ می دهد؛ گفته می شود. برخی از کارشناسان رخداد هرگونه حمله افسردگی تا ۱۸ ماه پس از زایمان را به عنوان افسردگی پس از زایمان می شناسند.

این اختلال با علایمی همچون خلق افسرده، اختلال خواب، اضطراب، فقدان علاقه، احساس گناه، افکار خودکشی، یاس و ناامیدی، کاهش میل جنسی و تحریک پذیری خود را نمایان می کند.

 افسردگی پس از زایمان با پیامدهایی از قبیل باقی ماندن افزایش وزن بدن پس از زایمان و تضغیف وضعیت عملکردی همراه است.

 این اختلال بر کیفیت ارتباط با همسر و کودک نیز اثر گذار است و تعامل ضعیف بین مادر و کودک، آسیب زننده رشد و تکامل کودک است.

هنوز علت این بیماری شناخته نشده است ولی از نظر سبب شناسی نظریه های چندگانه ای جهت شناخت افسردگی پس از زایمان وجود دارد که شامل عوامل زیستی(نظیر علل هورمونی مثل افت ناگهانی غلظت استروژن و افزایش دفع ادراری کورتیزول، ناقل های عصبی و نظریه ژنتیکی)، عوامل روانی(نظریه های شخصیتی) و عوامل اجتماعی (نظیر حمایت اجتماعی، تنش های زندگی، فرهنگ و میزان آمادگی برای تولد نوزاد) می باشند.

یکی از عوامل روانی-اجتماعی مداخله گر در ایجاد افسردگی پس از زایمان ، ناکافی بودن حمایت اجتماعی است. حمایت اجتماعی عبارتست از کسب اطلاعات، کمک های مادی، طرح یا توصیه بهداشتی و حمایت عاطفی از سوی افراد مورد علاقه.

پیوند های اجتماعی قوی و موثر مانند یک حفاظ در مقابل افسردگی در دوران بارداری و پس از زایمان عمل می کنند. فقدان حمایت اجتماعی به عنوان یک عامل خطر مهم در بروز افسردگی پس از زایمان مطرح شده است.

در افسردگی پس از زایمان مداخلات پیشگیری کننده در سطوح سه گانه دارای اهمیت ویژه ای می باشد. درسطح اول پیشگیری کاهش آسیب پذیری، حذف یا به حداقل رساندن رفتارها و شرایط محیطی که منجر به افزایش خطر ابتلا می گردد، مورد توجه متخصصین و مراقبین بهداشتی می باشد. پیشگیری سطح دوم با هدف تشخیص به موقع بیماری، کاهش پیشرفت و یا به تاخیر انداختن ناتوانی متعاقب ابتلا اولیه است و در پیشگیری سطح سوم محدود نمودن مشکلات و نشانه های مربوط به بیماری مطرح می گردد.

بیشتر عوامل خطر افسردگی پس از زایمان را می توان در طی دوره بارداری شناسایی کرد که این مسئله اهمیت غربالگری در دوره بارداری و ارزیابی های بالینی توسط متخصصین را نشان می دهد.

 بعلاوه، بر اساس ماهیت چند عاملی بودن افسردگی پس از زایمان و تفاوت هایی که در نیازهای فردی، اجتماعی هر مادر وجود دارد ضروری است برنامه مداخلات درمانی اعم از درمان های دارویی، روانی، اجتماعی و رفتاری و یا دیگر درمان های جایگزین متناسب، طراحی، تدوین و اجرا گردد.

 

تهیه و تنظیم:

 آیدا قریشی

Abedini Z,Soltani N,Mokber N,Esmaily H.[Relationship between social support and postpartum depression in women with preeclampsia]. Iran J dostet Gynecol Infertil. 2015;17(136): 10-18.

Gharacheh M. Ranjbar F, Azadi S.[Women’s Quality of life and postpartum Depression ]. Iran J Nurs 2018; 30(110): 68-77.

Barekatian M, Tavakkoli M, Kheirabadi G, Maracy M R. [The Relationship between life time prevalence of Bipolar Spectrum Disorders and Incidence of postnatal Depression]. Iran J psychiatry & clin psychol. 2009; 15(2): 183-92.

Ghanei Ghashlag R, Mahmoodi H, Baghi V.[ Acomparison of postpartum Depression between Fathers and Mothers in Saqqez]. Psy nurs.2015; 3(2): 27-79.

Sadock B, Sadock V. Kaplan and Sadock’s synopsis of psychiatry-behavioral Sciences/clinical psychiatry. 10th ed. Philadelphia: Lippincott Williams and wilkins; 2007: 857-69.

Dolatian M,Maziar P, Alavi-Mazd H, Yazdjerdi M. [The relationship between mode of delivery and postpartum deoression]. Journal of reproduction and  infertility 2007; 3(28): 260-8.

Beck CT.Predictors of postpartum Depression: An Update. Nursers 2001: 275-85.

Salary P, Banafshe E, Hebarani P, J abbari Nooghabi H. [on the relationship between maternal fatigue and postpartum depression]. Journal of fundamentals of mental health 2010;11(4): 302-11.

Forouzandeh N, Dashtebozorgi B. [Prevalence and risk factors of postpartumdepression in women referred to health centers in urban of Shahrekurd]. Journal of Shahrekurd university of medical sciences 2000; 2(1): 43-51.

Lee DTS. Yip ASK, Chan SSM, Tsui MHY, Wong WS, Chung TKH. Post delivery screening for postpartum depression. Psychosom Med 2003; 65:357-61.

اسماعیلی زهرا، حسینی سید حمزه(۱۳۹۲). افسردگس پس از زایمان: پیشگیری، درمان. مجله تعالی بالینی، دوره دوم، شماره ۱

تمام حقوق مادی ومعنوی سایت متعلق به کلینیک روانشناسی یاریگر است

error: محتوا محافظت شده است !!